Zakwalifikowanie pacjenta do leczenia implantologicznego odbywa się na podstawie:

• wywiadu lekarskiego,
• badania klinicznego i oceny badań rentgenowskich
• badań ogólnomedycznych

Planowanie leczenia rozpoczyna się od rozmowy z pacjentem i ustalenia jego potrzeb a lekarz ze swej strony przedstawia pacjentowi wszystkie możliwości odtworzenia brakujących zębów wraz z ich zaletami i wadami.

Pacjenci zgłaszający się do leczenia implantologicznego wymagają często leczenia kompleksowego:

• higienizacji;
• leczenia zachowawczego;
• wymiany uzupełnień protetycznych;
• ekstrakcji;

W trakcie badania klinicznego punktem wyjścia do planowania prac na implantach u każdego pacjenta jest ocena ilości i jakości tkanki kostnej mającej stanowić podłoże do wszczepu.

Konieczne jest wykonanie badań radiologicznych tj. zdjęcia pantomograficznego i ewentualnie tomografii komputerowej.

Pod uwagę bierze się także przebyte i aktualne choroby ogólnoustrojowe. Dlatego bardzo ważna jest rozmowa konsultacyjna, bowiem niektóre schorzenia stanowią przeciwwskazanie do leczenia implantologicznego.

Badania te pozwalają lekarzowi określić warunki a następnie zaproponować indywidualne rozwiązanie adekwatne i zgodne z oczekiwaniami i możliwościami pacjenta.

Pacjent powinien być także świadomy ponoszenia współodpowiedzialności za wykonanie implantu, dotyczy to głównie utrzymania higieny na bardzo wysokim poziomie, oraz zgłaszania się na wizyty kontrolne.

Niejednokrotnie zdarza się, że nie ma warunków do wprowadzenia implantów, wówczas stosuje się tzw. sterowaną regenerację kości.

wszczepienie implantu śródkostnego w miejsce zęba 11 (utracony po urazie)